nad rzeką, której nie ma

12 lipca - 24 sierpnia 2014
Galeria Sztuki Współczesnej BWA SOKÓŁ

Wernisaż:

11 lipca 2014, godz. 18:00

Każdy malował siebie, jak chciał, ale starając się o dobrą całość. Wolność jednostki i harmonijne współdziałanie. Tyle za manifestem rozesłanym przez duet KwieKulik. Wyłożyli w nim nie tylko filozofię powstawania wyróżnionego w konkursie z okazji 60-lecia wybuchu rewolucji październikowej, wielkoformatowego płótna. Zaproponowali także utopijną wizję systemu politycznego, w którym żyli i tworzyli. Październik 77 stworzony został przez szóstkę artystów. Niektórzy wychowywali się razem, inni znali się od czasów młodości. Sześć osób, trzy pary i co najmniej tyle wizji sztuki. Na wystawie dominuje jedna z nich, delikatnie przepleciona inną – tą, w której cieniu powstawała.
Teresa Gierzyńska. Główna bohaterka wystawy. Rzeźbiarka. Autorka delikatnych i ironicznych przedruków badających ikonosferę popkultury lat 70. Twórczyni intymnego dziennika - egzystencjalnych, oszczędnych fotografii, które z czasem stały się głównym polem jej eksperymentów formalnych. Edward Dwurnik. Malarz - jak pisał Przemysław Kwiek w 1969 roku - "poetyki małych miasteczek polskich i powszednich dramatów ludzkich". Podróż ich życia podporządkowana twórczej pracy.
Rytm Jej sztuki wyznaczył fabularne i formalne niuanse wystawy. Czasami życie osobiste wkracza na płótna i przed obiektywy. W trakcie pleneru Ona staje się bohaterką jednej z martwych natur. Podczas pracy nad publiczną realizacją On sprowadzony zostaje do roli modela. Nawet w takiej sytuacji On jest mistrzem typizacji, Ona psychologii postaci. Tyle na pierwszym i drugim planie. W tle rozpościera się opowieść o życiu artystycznym i trudnej egzystencji w ówczesnej Polsce.
Wystawa pokazuje także spektrum plastyki artystycznej. Obejmuje zarówno tradycyjne media sztuki (malarstwo, rysunek, rzeźba, fotografia), jak i eksperymenty z materiałem, formą przefiltrowaną przez dominujący wówczas konceptualizm i wpływ teorii Oskara Hansena. Niektóre proponują wizję funkcji sztuki w społeczeństwie. Inne są jego raz idealizowanym, raz realistycznym opisem. Do tego liczne dokumentacje towarzysko-artystycznych sytuacji. Wreszcie, wystawa – mniej znanych prac – to opowieść o tym, jak artyści widzieli siebie sami.
Zapożyczony od Stanisława Czycza i Andrzeja Barańskiego tytuł ma odsyłać do nasyconej letnim słońcem i zapachem traw atmosfery zwykłego miasteczka. Do czasu młodości, gdy doświadczamy różnych spraw po raz pierwszy, jesteśmy odważni i nie boimy się myśleć idealistycznie.
Autorzy :Teresa Gierzyńska i Edward Dwurnik, Dorota Gierzyńska, Przemysław Kwiek, Zofia Kulik, Daniel Wnuk

Kuratorka: Ewa Tatar